ΕΡΝΕΣΤΟ ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ, ΕΝΑΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΜΥΘΟΣ

Πέρασαν σαράντα χρόνια, απο τον τραγικό θάνατο, του μεγάλου επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Ο Τσε σαράντα χρόνια μετά τον θάνατο του, παραμένει, ένας ζωντανός μύθος. Ανθρωποι, ολων των εθινικοτήτων, έχουν ως πρότυπο, τον Τσε. Εκατομμύρια δωμάτια φοιτητών, στον τοίχο τους, έχουν την θρυλική άφισα με τον Τσε. Ποιος όμως ήταν ο μεγάλος επαναστάτης;
Ο Τσε γεννήθηκε, στις 14 Ιουνίου το 1928. Ηταν το πρώτο παιδί του μηχανικού Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς και της Σέλια ντε λα Σέρνα. Σε ηλικία 19 ετών γράφεται στην ιατρική σχολή του Μπουένος Αϊρες. Μετά από μια σειρά νεανικές τυχοδιωκτικές περιπλανήσεις σε όλη τη Λατινική Αμερική, η επαναστατική του δράση ξεκίνησε από τη Γουατεμάλα το 1954 όπου μετείχε στο κίνημα των ανταρτών κατά του δικτάτορα Αρμάς, που όμως βοηθούμενος από τη CIA κατέπνιξε το κίνημα. Η έλλειψη μιας γνήσιας επαναστατικής πολιτικής από τα Κομουνιστικά Κόμματα της Λατινικής Αμερικής εξαιτίας της εξάρτησής τους από την γραφειοκρατική ηγεσία της ΕΣΣΔ, ώθησε τους πιο ριζοσπάστες διανοούμενους να αναζητήσουν ένα συντομότερο δρόμο για την επανάσταση από αυτόν του μαζικού εργατικού κινήματος : τον αντάρτικο αγώνα που στηρίζονταν στους αγρότες. Tσε Γκεβάρα που φεύγει από την Γουατεμάλα ήταν πολύ διαφορετικός από ότι πριν. Eχει μπει πια στο δρόμο που θα τον μεταμορφώσει από ένα νεαρό με ανήσυχο πνεύμα σύμβολο της επανάστασης.

H δικτατορία του στρατηγού Mπατίστα, που κυβερνούσε για χρόνια την Kούβα, ήταν ένα από τα πιο καταπιεστικά και διεφθαρμένα καθεστώτα. Στις 26 Iούλη του 1953 μια ένοπλη ομάδα με επικεφαλής τον Kάστρο είχε προσπαθήσει να καταλάβει το στρατόπεδο Mονκάδα και να πυροδοτήσει μια εξέγερση για την ανατροπή της δικτατορίας. H επιχείρηση απέτυχε. O Kάστρο βρέθηκε στο Mεξικό, μετά την αποφυλάκισή του και άρχισε να οργανώνει μια νέα απόπειρα. H οργάνωσή του είχε πάρει το όνομα “Kίνημα της 26ης Iούλη”. Ο Τσε γνώρισε τον Κουβανό εξόριστο δημοκράτη Φιντέλ Κάστρο που έπαιζε ηγετικό ρόλο στην πάλη για την ανατροπή της δικτατορίας στην πατρίδα του. Μέσα στην παρανομία ο Γκεβάρα ασκείται στη χρήση όπλων. Τώρα πια ήταν παρελθόν και η Ιατρική και η θαλπωρή της πλούσιας οικογένειάς του στην Αργεντινή. Η ώρα της Κούβας είχε φτάσει.

Το 1956 ο Τσε και 82 άλλοι αντάρτες υπό την ηγεσία του Κάστρο έκαναν την περίφημη απόβαση στην Γκράνμα και μετά από 2 χρόνια σκληρού αντάρτικου αγώνα το διεφθαρμένο καθεστώς του δικτάτορα Μπατίστα, αδύναμο να βρει οποιαδήποτε κοινωνικά στηρίγματα κατέρρευσε. Η χαριστική βολή του δόθηκε μόνο μετά από την αποφασιστική κινητοποίηση της εργατικής τάξης. Έτσι ύστερα από μια μεγάλη γενική απεργία, οι αντάρτες μπήκαν την Πρωτοχρονιά του 1959 στην Αβάνα και η επικράτηση της Κουβανέζικης Επανάστασης - με τον Γκεβάρα ως ένα από τα κύρια σύμβολά της - ήταν πλέον ένα γεγονός.
Ο Γκεβάρα αναλαμβάνει διοικητής της στρατιωτικής ακαδημίας , αποκτά την κουβανική υπηκοότητα και οργανώνει τις δίκες των βασανιστών του παλιού καθεστώτος. Πρώτο του άρθρο για τον ανταρτοπόλεμο, στην εφημερίδα Revoluciόn . Διαζύγιο και δεύτερος γάμος του με την Αλέιδα Μάρτς, στέλεχος του Μ26J στη Σάντα Κλάρα την εποχή του αντάρτικου . Πρώτη διεθνής περιοδεία του σε Αίγυπτο, Σουδάν, Ινδία, Ινδονησία, Γιουγκοσλαβία και Κεϋλάνη, για τη δημιουργία δεσμών ανάμεσα στην Κούβα και το Μπλοκ των Αδεσμεύτων. Αναλαμβάνει διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Αγροτικής Μεταρρύθμισης και, παράλληλα, πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας.
Κατά τη διάρκεια των 5 πρώτων χρόνων της επανάστασης υπήρχαν συνεχείς εντάσεις μεταξύ ενός μέρους των Κουβανών ηγετών – ειδικά του Τσε Γκεβάρα - και της Σοβιετικής γραφειοκρατίας. Η τελευταία είδε με φόβο την πιθανότητα επέκτασης της Κουβανέζικης επανάστασης σε όλη τη Λατινική Αμερική, αφού κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει στην εγκαθίδρυση καθεστώτων υγιούς εργατικής δημοκρατίας και να αποτελέσει μια απειλή για τα προνόμιά της.
Ο Τσε Γκεβάρα ενστικτωδώς έβγαλε το συμπέρασμα ότι η επανάσταση πρέπει να επεκταθεί. Αλλά ο δρόμος που διάλεξε για αυτό το σκοπό ήταν η υποκατάσταση της δράσης της εργατικής τάξης από τις δικές του πράξεις και αυτές των συντρόφων του. Έτσι άφησε την Κούβα και προσπάθησε να οργανώσει με ένα τεχνητό τρόπο - μιλώντας μεταφορικά προσπάθησε να «φυτέψει» - εξεγέρσεις στο Κονγκό και τη Βολιβία, με σκοπό να επαναλάβει ως δόγμα τη συνταγή της Κούβας. Όμως η νίκη του αντάρτικου στην Κούβα, όπως αργότερα και αυτή στο Βιετνάμ, ήταν αποτέλεσμα ενός συνδυασμού μοναδικά ευνοϊκών συγκυριών για τέτοια αντάρτικα κινήματα, οι οποίες δεν μπορούν να υπάρξουν κατά κανόνα στις περισσότερες χώρες.

Μετά από μια σειρά αποτυχίες και με 12 μόνο μαχητές μπήκε στη Βολιβία οργανώνοντας δολιοφθορές στα κυβερνητικά στρατεύματα. Τελικά αποτυγχάνοντας να ξεσηκώσει τους φτωχούς αγρότες, απομονωμένος από την εργατική τάξη της χώρας και αντιμέτωπος με μια εχθρική στάση από την ελεγχόμενη από τη Μόσχα ηγεσία του ΚΚ Βολιβίας, τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε σε ενέδρα του Βολιβιανού στρατού στη δύσβατη περιοχή «Λας Χιγκέρας». Όλοι οι άνδρες του σκοτώθηκαν και ο ίδιος τελικά εκτελέστηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1967.

Το όνομα του έχει γραφτεί σε ολες τις γλώσσες. Σπάνια στην σύγχρονη ιστορία συναντάμε μια τόσο μαζική αποδοχή του ονόματος Τσε Γκεβάρα. Παραθέτουμε το όνομα Τσε Γκεβάρα σε διάφορες γλώσσες
Che Guevara (Eu,tr)

Ernesto Che Guevara (de,tr)

Ernesto Guevara (de,sv)

Ché Guevara (de,es)

Che Guevera (en,pt)

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα (el)

เช กูวารา (th)

Che GUEVARA (eo)

Ernesto Rafael Guevara de la Serna (gl)

Če Gevara (lt)

Ернесто Че Гевара (sr)

تشي جيفارا (ar)

Че Гевара (bg,mk)

체 게바라 (ko)

Эрнесто Че Гевара (ru)

Чэ Ґевара (be)

Ernesto Guevaro (fr)

چه گوارا (fa)

切·格瓦拉 (zh)

チェ・ゲバラ (ja)

ארנסטו צ'ה גווארה (he)