Μετά την εκλογή προέδρου

Στις 11 Νοέμβρη, η βάση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα κληθεί και θα ψηφίσει για τον νεο πρόεδρο του κινήματος. Όλα δείχνουν, οτι ο πρόεδρος δεν θ' αλλάξει ο Πρόεδρος θα παραμείνει ο Γιώργος Παπανδρέου. Θ αλλάξουν, μια σειρά από καταστάσεις, στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., που θα το φέρουν πιο κοντά στον λαό και πιο κοντά στην εξουσία και πιο κοντά στην αριστερή πολιτική και ιδιοσυγκρασία που τα τελευταία χρόνια είχε απομακρυνθεί. Βέβαια, η κάλπη που αυτή τη στιγμή είναι σε «ενδιαφέρουσα» θα μας δείξει το αποτέλεσμα.
Δεν είναι λίγοι, αυτοί που καλλιεργούν ένα κλίμα διάσπασης της δημοκρατικής παράταξης. Όσοι το καλλιεργούν κάθε άλλο παρά το καλό της παράταξης θέλουν. Πίσω από αυτές τις κινήσεις βρίσκονται "ενδιαφερόμενοι" που καλοβλέπουν την αλλαγή της σημερινής πολιτικής σκηνής, γιατί αυτό είναι το προσωπικό τους συμφέρον και όχι της χώρας μας.
Ένα σενάριο που κάθε άλλο παρά επιστημονικής φαντασίας, είναι η δημιουργία ενός νέου μεγάλου πολιτικού φορέα, κεντροδεξιού προσανατολισμού.
Μπορεί αυτή τη στιγμή, να μην υπάρχει ένα μικρό ορατό δείγμα, αυτής της κίνησης, αλλά στο παρασκήνιο κάποιοι προσπαθούν να βάλουν τις βάσεις.
Όλο αυτό το εγχείρημα, δεν είναι σε κανένα σημείο εύκολη υπόθεση. Δυο μεγάλες διασπάσεις-αποχωρήσεις δεν είναι καθόλου εύκολο, να πραγματοποιηθεί. Για την δημιουργία, του κεντρο-δεξιού φορέα, θα πρέπει να ζήσουμε την αποχώρηση κορυφαίων στελεχών, από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και την Νέα Δημοκρατία.
Στο άκουσμα της, αυτή η κίνηση και από τις δύο πλευρές, προκαλεί σύγχυση. Φανταστείτε τι έχει να γίνει, εάν η σκέψη γίνει πράξη. Προς το παρόν δεν φαίνεται να έχουν γίνει κάποιες κινήσεις που να μας κάνει να είμαστε σίγουροι, οτι σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα έχουμε την "άτακτη" φυγή κορυφαίων στελεχών, από τα δύο μεγάλα κόμματα με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός τρίτου φαινομενικά μεγάλου.
Όμως το ρίσκο για την φυγή είναι μεγάλο. Η ρετσινιά του "προδότη", είναι μεγάλη, αν και ο ελληνικός λαός φαίνεται ότι ξεχνάει εύκολα. Ή μάλλον ξεχνάει αυτά που θέλει να ξεχνάει και θυμάται αυτά που θέλει να θυμάται.
Αυτή την χρονική στιγμή, δεν θα τολμήσει να ΄φύγει κανεις απο τα δύο κόμματα. Από το μεν ΠΑ.ΣΟ.Κ. ο ηττημένος(προφανώς ο Ε.Βενιζέλος), δεν φέρεται διατεθειμένος, ν' αποχωρήσει, από το κίνημα, είτε η ήττα του θα είναι μεγάλη, είτε μικρή. Θα παραμείνει στο κίνημα και θα κινείται ανάλογα με την κατάσταση που επικρατεί.
Από την αντίπερα όχθη, στην Ν.Δ. όποιος τολμήσει να αποχωρήσει, από το κόμμα, θα τον φάει η μαρμάγκα. Και ακούγεται λογικό. Τουλάχιστον όποιος αποχωρήσει και είτε δημιουργήσει νέο φορέα, είτε θα προσχωρήσει σε άλλο (ΛΑΟΣ), δεν θα εχει βλέψεις για κάτι το αξιόλογο.
Είναι σίγουρο, ότι βρισκόμαστε σε ένα μεταβατικό στάδιο για ολα τα κόμματα. Για τον μεν ΠΑΣΟΚ, η κατάσταση είναι δύσκολη και οι επόμενοι μήνες ίσως να κρίνουν πολλά για το μέλλον του.
Για την Ν.Δ. τα πράγματα είναι ελαφρώς καλύτερα και αυτό επειδή βρίσκεται στην κυβέρνηση. Αν είχε περάσει στην αντιπολίτευση, θα είχαμε μια τελείως διαφορετική ΄κατάσταση με την Ντόρα να μην κάθεται με σταυρωμένα χέρια.
Στο ΚΚΕ, μάλλον μέσα στο 2008, θα έχουμε συνέδριο, εκλογής νέου γραμματέα(εδώ κάποιοι θέλουν να πάρει την σκυτάλη, ο διευθυντής του ΚΚΕ, τον Νίκο Μπογιόπουλο, ενώ κάποιοι άλλοι θελουν την Λιάνα Κανέλλη, νεα γραμματέα).Ειδικά, αν γραμματέας εκλεγεί ίσως να έχουμε μια νεα στροφή στην ιστορία, του ΚΚΕ!
Στο ΛΑΟΣ, διανύουν μεν την πρώτη κοινοβουλευτική περίοδο, της ιστοριας του, χωρίς να σημαίνει ότι επαναπαύονται. Οι εκλογές είναι πιθανόν να γίνει και σύντομα, οπότε είναι σε ετοιμότητα, γιατί δεν ξέρουν ποια θα είναι η νέα ετυμηγορία του ελληνικού λαού και αν τους δώσουν ξανά το ΟΚ για την βουλή.
Άφησα τον ΣΥΝ τελευταίο, γιατί διανύει, εξαιρετικές μέρες στην πολιτική του ιστορία. Αποδείχθηκε οτι οι περισσότερες επιλογές του ήταν σωστές και δίνει μια ώθηση στην νέα αριστερά. Ίσως μαζί με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποτελέσουν την επόμενη κυβέρνηση, που θα δώσει την απάντηση της στην δεξιά πολιτική της Ν.Δ.